در رفتگی آرنج

آرنج

تعریف

دررفتگی به حالتی می‌گویند که در آن دو سطحی که مفصل را تشکیل می‌دهند از یکدیگر جداشوند. به بیان دیگر دو استخوانی که یک مفصل را درست می‌کنند ارتباط آناتومیک خود نسبت به یکدیگر را از دست می‌دهند. گاهی اوقات سطوح مفصل کاملاً از هم جدا نمی‌شوند، گرچه وضعیت صحیح آناتومیک را نسبت به هم ندارند ولی کاملاً هم از هم جدا نمی‌شوند و قسمتهایی از سطوح مفصلی با هم در تماس باقی می‌مانند. به این حالت نیمه دررفتگی می‌گویند.

مفصل آرنج از سه استخوان تشکیل می‌شود. در بالا قسمت پایینی استخوان بازو قرار دارد و در پایین قسمت بالایی دو استخوان ساعد یعنی زند زیرین و زند زبرین در تشکیل مفصل آرنج شرکت می‌کنند. زند زیرین یا اولنا همان استخوانی است که در طرف انگشت کوچک دست قرار گرفته است و زند زبرین یا رادیوس استخوانی است که در طرف شست دست است.

در دو طرف مفصل آرنج یعنی در طرف خارج و داخل آن لیگامان هایی وجود دارد که مفصل آرنج را پایدار نگه می‌دارند. لیگامان هایی که در قسمت خارجی قرار دارند استخوان بازو را به استخوان زند زبرین یا رادیوس متصل می‌کند و لیگامان‌هایی که در قسمت داخلی مفصل آرنج قرار دارند استخوان بازو را به استخوان زند زیرین یا اولنا متصل می‌کنند.

علائم و نشانه ها

∙ درد آزاردهنده هنگام صدمه.

∙ اختلال در عملکرد آرنج.

∙ درد شدید هنگام حرکت آرنج.

∙ تغییر شکل قابل رؤیت، اگر استخوانهای دررفته در همان حالت قفل شده باشند. شاید استخوانها خود به خود به وضعیت اول خودشان برگردند و تغییر شکل دیگر وجود نداشته باشد اما ماهیت صدمه همان است.

∙ حساسیت محل دررفتگی

∙ تورم و کبودی در اندام زیر محل دررفتگی به سبب فشار روی عروق خونی و اعصاب.

∙ کاهش یا اختلال نبض در مچ به علت آسیب دیدگی عروق خونی.

علل و عوامل خطرساز

دررفتگی آرنج زیاد شایع نیست ولی شایع ترین مکانیسم ایجاد آن زمین خوردن روی کف دست است در حالتی که فرد دست خود را در حالت کشیده به جلو نگه داشته است. با برخورد کف دست به زمین نیرویی از طرف زمین به دست وارد می‌شود. این نیرو به طرف بالا سیر کرده و از طریق ساعد به آرنج رسیده و موجب دررفتگی آرنج می‌شود. مکانسیم دیگر دررفتگی آرنج تصادف اتومبیل است. موقعی که اتومبیل بر اثر برخورد از جلو به مانع ناگهان متوقف میشود. سرنشین برای برخورد نکردن به داشبورد دست خود را به جلو می‌اورد و نیرو با همان مکانیسم زمین خوردن به آرنج منتقل شده و موجب دررفتن آن می‌شود.

در هنگام دررفتگی آرنج معمولاً بافت های اطراف مفصل مثل کپسول مفصلی و لیگامان ها آسیب می‌بینند. این آسیب دیدگی ممکن است بصورت کشیدگی و یا حتی پارگی کامل باشد. در حالات شدیدتر ممکن است همراه با دررفتگی، شکستگی استخوانی هم در مفصل آرنج اتفاق بیفتد و یا حتی به عروق و اعصابی که از ناحیه آرنج عبور میکنند آسیب برسد.

در بعضی افراد مفصل آرنج ذاتاً شل است. در بعضی دیگر قوس زائده اولکرانون کم است. در این گروه ها ممکن است احتمال دررفتگی آرنج بدنبال ضربه بیشتر باشد.

درمان بیماری

اولین اقدام عملی در رویارویی با این موقعیت‌ها این است که به هیچ وجه به عضو آسیب دیده دست نزده و به اورژانس اطلاع داده شود.اگر فرد حادثه دیده در مکانی بود که به پزشک دسترسی نداشت لازم است عضوی که دچار شکستگی شده است با وسیله‌ای بی‌حرکت نگه داشته شود و سپس به اولین مرکز درمانی منتقل شود.

کمکهای اولیه:

∙ شخص را به وسیله پتو، گرم نگه دارید تا احتمال بروز شوک کاهش یابد.

∙ اگر امکان دارد لباس را درآورید اما مراقب باشید محل مصدوم حرکت نکند.

∙ آرنج، شانه و مچ دست را با آتِل های حفاظ گذاری شده در وضعیت صحیح بی حرکت نگه دارید. سعی نکنید آرنج را دستکاری کنید.

∙ از دستورالعمل RICE که حروف اول کلمات استراحت، یخ، بانداژ فشاری و بالا نگه داشتن عضو می باشد، پیروی کنید.

∙ پزشک استخوانهای دررفته را دستکاری درمانی کرده و در امتداد هم قرار می دهد. جراحی ممکن است برای این کار ضرورت داشته باشد. دستکاری درمانی در ۶ ساعت اول آسیب دیدگی بایستی انجام شود که ممکن است شوک هم در این ساعات رخ دهد. همچنین بسیاری از بافتها قدرت کشسانی خود را از دست داده و برگشت به وضعیت عملکرد طبیعی برای آنها مشکل می شود.

مراقبتهای مداوم:

∙ آتِل برای ثابت کردن آرنج ضروری خواهد بود و به یک بند برای بی حرکتی کل اندام نیاز می باشد. آتِل خلفی معمولاً ۲ هفته و آتِل قدامی ۱ هفته بعد از آسیب دیدگی برداشته می شود. یک بند برای یک هفته دیگر نیز استفاده می شود.

∙ از کمپرس آب یخ ۳ یا ۴ بار در روز استفاده کنید. یک ظرف اسفنجی بزرگ یا یک سطل را با آب یخ پر کنید و محل مصدوم را به مدت ۲۰ دقیقه در هر بار کمپرس کنید.

∙ اگر احساس گرما بهتر از یخ بود به جای یخ از گرما استفاده کنید. از لامپهای حرارتی، دوش آب گرم یا حفاظهای گرمایی استفاده کنید.

∙ در صورت امکان از حمام ویرپول استفاده کنید.

دارو درمانی:

پزشک ممکن است موارد زیر را تجویز کند.

∙ بیهوشی عمومی و یا شُل کننده های عضلانی جهت دستکاری درمانی مفصل.

∙ استامینوفن در موارد درد خفیف.

∙ مُسکن های مخدر در موارد درد شدید تجویز.

∙ جهت مقابله با عفونت اگر جراحی نیاز باشد، آنتی بیوتیک لازم است.

پیشگیری

∙ با برنامه طولانی مدت تودۀ عضلانی و قدرت همه جانبه عضلات خود را افزایش دهید. سعی کنید برنامۀ بدنسازی با نوع ورزش متناسب باشد.

∙ ضربه گیر مخصوص آرنج برای شرکت در ورزشهای پُربرخورد بپوشید.

(۰)(۰)

مطالب مشابه:

برای قاچاقچیان دارو باید نسخه « نظارت» پیچید

سالمین: قاچاق اسلحه، موادمخدر و فرآورده‌های نفتی سال‌ها به عنوان...

image_13950219346212.jpg

انتقاد وزیر بهداشت از انکار شیوع بیماری‌های روانی/ مبادا خودکشی اپیدمی شود

سالمین: وزیر بهداشت ضمن ابراز تاسف از وقوع خودکشی در...

image_13950220260638.jpg

تمام نظامهای سلامت دنیا با محدودیت منابع روبرو هستند

سالمین: مدیرکل دفتر ارزیابی فناوری، تدوین استاندارد و تعرفه سلامت...

نظر شما در رابطه با این مطلب چیست ؟