علت های راه رفتن در خواب

راه رفتن در خواب

تعریف

 خوابگردی (somnambulism) قدم زدن و انجام دادن کارهایی به صورت نیمه‌خودکار در ضمن خواب است بی‌آنکه شخص در بیداری آنچه را انجام داده به یاد آورد. اصولاً خوابگردی منشا خانوادگی دارد و ارثی است. خوابگردی یکی از اختلالات خواب است که در رشته روان‌شناسی خواب مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرد. در این حالت بدن بیدار و ذهن در خواب است. در این حالت ممکن است بیمار در خواب راه برود، بدود، لباس بپوشد، حمام یا ادرار کند، رانندگی کند، اشیاء را پرت کند، و حتی کسی را به قتل برساند. بر اساس برخی منابع آماری، هجده درصد جمعیت جهان خوابگرد هستند.. آمار هم چنین نشان می‌دهد که ۱۶ درصد کودکان در ایالات متحده آمریکا، خوابگرد هستند. حدود ۸۷ درصد خوابگردان مرد هستند. بعضی خوابگردها در حین خوابگردی چشم خود را نمی‌بندند. خوابگردی ممکن است زمان کوتاهی مانند ۳۰ ثانیه و ممکن است زمان زیادی مانند ۳۰ دقیقه طول بکشد.

زمان اختلال در اولین قسمت خواب شب اتفاق می‌افتد. معمولا خوابگرد از جا بلند می‌شود و از رختخواب بیرون می‌رود و قدم می‌زند. اگر فرد خوابگرد را در خلال خواب بیدار کنند، دوباره به رختخواب می‌رود. نگاه فرد خوابگرد ثابت است و معمولا چشم‌های او باز هستند. بعضی از آنها از پله‌ها بالا می‌روند و گاهی اعمال کم و بیش پیچیده‌ای را انجام می‌دهند. البته علیرغم پیچیدگی اعمال می‌توان به کارآمدی و هماهنگی روانی- حرکتی اعمال تردید کرد. وقتی فرد از خواب بر می‌خیزد معمولا چیزی از راه رفتن و اعمال خود را به یاد نمی‌آورد.

گاهی خوابگردی همراه با تظاهرات وحشت مشاهده شده ‌است. در اینصورت اگر اطرافیان ، کودک را بیدار کنند، ممکن است موجب پرخاشگری او بشود. فراوانی این اختلال را در بچه‌ها ۱ تا ۵ درصد گزارش کرده‌اند و عموما تا قبل از بلوغ خاموش

علائم و نشانه ها

دوره‌های مکرر بیرون آمدن از رختخواب و راه رفتن که معمولا در ثلث اول یک دوره اساسی خواب پدیده می‌آید.

ضمن خوابگردی ، شخص چهره‌ای فاقد احساس و چشم‌هایی خیره دارد و نسبت به اقدام دیگران برای مکالمه با او نسبتا بی‌تفاوت است و به دشواری می‌توان او را بیدار نمود.

پس از بیداری ، شخص نسبت به دوره اختلال دچار فراموشی می شود.

چندین دقیقه پس از بیداری ، رفتار و فعالیت روانی شخص اختلال نشان نمی‌دهد. (در ابتدا ممکن است بطور خفیف نسبت به زمان و مکان فراموشی نشان بدهد).

اختلال ناشی از تاثیر فیزیولوژیک مستقیم یک ماده یا یک اختلال طبی کلی نمی‌باشد.

علل و عوامل خطرساز

علت اختلال‌های خواب متفاوتند. در مطالعاتی مشخص شده ‌است که درجه روان آزادگی‌های اضطراب و هراس در خوابگردی بویژه در خوابگردی وحشت آمیز بالاست. در نظر عده‌ای از محققان ، خوابگردی ناشی از رشد نایافتگی دستگاه‌های عصبی و اندامی است اما این رشد نایافتگی با درجات متفاوت گزارش شده است.

عوامل تنیدگی و استرس روانی و محیط را هم می‌توان از علل بروز خوابگردی برشمرد. در این روی‌ آورد، خوابگردی نوعی برون‌ریزی حرکتی اضطراب تنیدگی‌های روانی است. از نگاهی دیگر چون خوابگردی مانع جریان طبیعی خواب متناقض (وهله رکات سریع چشم و سست شدن تنود عضلانی ، REM) می‌شود و امکان خواب دیدن را از بین می‌برد، فرضیه شکست در امکانات ذهنی بدن از بین می‌رود، فرضیه شکست در امکانات ذهنی‌سازی و متوجه شدن انرژی کشانند‌ه‌ای به سوی راه‌های برون‌ریزی حرکتی را مطرح می‌کند. به عبارت دیگر ذهنی سازی به اعمال حرکتی روانی ناهشیار تبدیل می‌شود. مطالعات آزمایشگاهی موج‌نگاری مغزی (EEG9) نشان داده ‌است که خوابگردی بیشتر در مواقعی اتفاق می‌افتد که شخص خواب نمی‌بیند.

 

بعضی مولفین عقیده دارند که خوابگردی یک مکانیسم جابه‌جایی از آرزوهای نهفته فرد و همچنین بان نمادین و ناهشیار کمبود مادرانه است. کودک برای جذب این مبحث بطور ناهشیار به دنبال مادر می‌گردد. به این نیاز ، احساس عدم امنیت روانی را که عموما در فضای خانواده‌های متشنج مشاهده می‌شود می‌توان اضافه کرد. به همین دلیل خوابگردی پس از مشاجرات خانوادگی در کودکان بروز می‌کند.

درمان بیماری

سابقاً می‌گفتند اگر خوابگردی در بزرگسالی هم ادامه پیدا کند، احتمالاً اختلالی روانی وجود دارد. اما بسیاری از محققان می‌گویند این مطلقاً درست نیست. پزشکان انجمن ملی خواب آمریکا معتقدند درمانی برای خوابگردی وجود ندارد اما با رعایت برخی نکات می‌توان از آن پیشگیری و از مبتلایان به این اختلال حفاظت کرد. هیپنوتیزم را تحت نظر متخصص امتحان کنید. خواب مصنوعی درمان مؤثری برای خوابگردی است. چند بار هیپنوتیزم می‌تواند ضمیر نیمه هشیار هنگام خواب را متقاعد به استراحت کند. خیال او را راحت کنید. به خاطر اعتقاد غلط مبنی بر بیماری روانی، بسیاری از خوابگردها را باید مطمئن ساخت که دچار چنین چیزی نیستند. این مهم‌ترین کار است.

دارو بخورید. اگر خوابگردی زیاد ادامه پیدا کند یا احتمالاً خطرناک شود، پزشک برای مهار آن دارو تجویز می‌کند. بسیاری از پزشکان مایل به این کار نیستند، چون عمدتاً مربوط به کودکان است. درمان‌های رفتاری اغلب مؤثرتر و سالم‌ترند.

پیشگیری

به همین منظور این پزشکان رعایت نکات زیر را به این افراد توصیه می‌کنند:

۱- استراحت کردن به اندازه کافی برای این افراد ضروری است چراکه یکی از دلایل اصلی خوابگردی، کمبود خواب است.

۲- توصیه دیگر پرهیز از مصرف مواد الکلی و داروهایی است که موجب خوابگردی می‌شوند.

۳- به افراد مبتلا به این اختلال توصیه می‌شود که برنامه خواب مشخصی داشته باشند.

۴- همچنین از توصیه‌های مهم دیگر در این زمینه بستن درها و پنجره‌ها در طول شب و دور نگهداشتن اشیاء خطرناک از نزدیکی فرد بیمار است. به هر حال، اگر خوابگردی در خانهٔ شماست، کارهای زیر را انجام دهید. بیدارش نکنید. نه به‌خاطر خرافاتی که می‌گفتند ممکن است دیوانه شود، روح در بیرون از بدن باقی بماند، یا دندان‌هایش کلید شوند، بلکه برای این که دلیلی برای بیدار کردن خوابگرد وجود ندارد. اگر او را بیدار کنید، که کار مشکلی است، ممکن است بترسد و نداند چه بر او گذشته است. فقط کافی است او را به آرامی به رختخوابش برگردانید.

(۰)(۰)

مطالب مشابه:

image_13950319786518.jpg

تاثیر چاقی و دیابت دوره بارداری بر بلوغ زودرس نوزاد دختر

سالمین:یافته ها نشان می دهد چاقی و دیابت دوره بارداری...

image_13950318832066.jpg

بارداری خارج از رحم چه علائمی دارد؟

سالمین: خیلی از خانم‌هایی که بارداری خارج از رحمی دارند...

زخم خوزستان همچنان باز است

سالمین: ۴۰ کیلومتر که از اهواز خارج می‌شدیم وسط بیابان‌ها...

نظر شما در رابطه با این مطلب چیست ؟