پارگی تاندون آشیل

پارگی تاندون آشیل

پارگی تاندون آشیل

آشیل تاندون، گروهی از بافت  های همبند است که ماهیچه های ساق پا را به پاشنه پا متصل می کند. شایع ترین آسیب آشیل تاندون؛ التهاب است، و پارگی  تاندون  آشیل . به طور کلی به طور ناگهانی در طول یک فعالیت ورزشی یا یک رویداد رخ می دهد و یا به­علت پوشیدن کفش های  پاشنه تخت ، و پریدن به تاندون آشیل  آسیب می­رسد. این آسیب در هر سنی میتواند ایجاد شود ولی بیشتر در سنین ۵۰-۳۰ سالگی دیده میشود.

علائم و نشانه ها

علائم پارگی تاندون آشیل معمولا بطور ناگهانی شروع میشود. بیمار معمولا یک صدای پاره شدن را در مچ پای خود احساس میکند و دچار درد شدیدی در پشت مچ میشود. درد شدید بزودی تخفیف میابد ولی درد منتشر در پشت ساق و مچ پا ادامه میابد. دیگر علائم عبارتند از

 بیمار در موقع راه رفتن نمیتواند پاشنه خود را از زمین بلند کند.

بیمار نمیتواند روی پنجه خود بلند شود.

تورم و خونمردگی در بشت ساق و پاشنه پا دیده میشود

اگر پارگی کامل بوده و تورم کم باشد ممکن است بتوان فرورفتگی را در ناحیه پارگی از روی پوست لمس کرد

بیمار در موقع راه رفتن به جلو خم میشود

بیمار در حفظ تعادا روی مچ پا مشکل دارد

. پارگی تاندون آشیل بدنبال کشش بیش از حد تحمل این تاندون است و میتواند بصورت کامل یا ناقص باشد.

علل و عوامل خطرساز

همانطور که گفته شد علت اصلی پاره شدن این تاندون Achilles tendon rupture مثل هر تاندون دیگری وارد شدن کشش بیش از حد تحمل به تاندون است و این کشش معمولا در حین بلند شدن روی پنجه پا ایجاد میشود.در حین ورزش هایی مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال، دویدن، تنیس یا شیرجه ورزشکار به دفعات روی پنجه پا بلند میشود و در حین این عمل عضلات پشت ساق بشدت تاندون آشیل را تحت کشش قرار میدهد. وقتی این کشش بیش از حد تحمل تاندون باشد ممکن است آن را پاره کند.ورزش هایی که در آنها فرد باید به ناگهان بایستد یا به ناگهان شروع به حرکت کند یا روی پنجه بلند شود کشش زیادی را به این تاندون وارد میکنند. این مکانیسم پارگی بیشتر در ورزشکاران آماتور که بدون آمادگی اقدام به ورزش های سخت میکنند دیده شده و کمتر در ورزشکاران حرفه ای دیده میشود.پارگی تاندون در حین ورزش بیشتر در کسانی دیده میشود که بدون گرم کردن خود و انجام حرکات کششی مبادرت به ورزش میکنند و یا بعد از خسته شدن شدید عضلات به ورزش ادامه میدهند. محل پارگی معمولا حدود ۶-۲ سانتیمتر بالاتر از مچ پا یعنی در باریک ترین محل تاندون است.عواملی مانند عضلات پشت ساق سفت، تغییر کردن زمین بازی و کفش نامناسب (پاشنه کوتاه) میتوانند احتمال بروز این آسیب را بیشتر کنند.مکانیسم دیگری که میتواند موجب پاره شدن آشیل شود سقوط از بلندی با کف پا است. در این حالت کف پا به ناگهان و با شدت به بالا و عقب رفته و این وضعیت موجب میشود تاندون آشیل به ناگهان و با شدت کشیده شود که میتواند منجر به پارگی آن شود. افتادن از پله یا نردبان میتواند با این مکانیسم تاندون را پاره کند.گاهی اوقات ضربه مستقیم به تاندون مانند لگد حریف به تاندون میتواند آنرا پاره کند.برخی اوقات هم یک بریدگی عمیق با یک جسم تیز در پشت مچ پا میتواند تاندون را پاره کند.در بعضی موارد، بافت تاندون به عللی ضعیف شده و با نیروهای کمتری پاره میشود. علل زیر میتوانند تاندون را ضعیف کنند:استفاده طولانی مدت از کورتنتزریق داروهای حاوی کورتن در نزدیکی تاندونبالا رفتن سنالتهاب تاندون آشیلبیماری روماتیسم مفصلی و نقرس

درمان بیماری

در صورتی که پارگی با اجسام تیز ایجاد شده باشد همراه با زخم است و درمان آن جراحی است.

در صورتی که زخم وجود نداشته باشد بین درمان جراحی و غیر جراحی آن اختلاف نظر وجود دارد، ولی بیشتر ارتوپدها موافق عمل جراحی میباشند. در این موارد انتخاب نوع درمان به سن و فعالیت جسمانی بیمار هم بستگی دارد. به خاطر اینکه معمولا انتهاهای پاره شده تاندون ریش ریش میشود، ترمیم این پارگی ها مشکل تر از انواعی است که بر اثر اصابت مستقیم جسم تیز ایجاد شده است. در بسیاری از موارد عفونت بعد از جراحی و بسته شدن زخم هم می تواند مشکلاتی ایجاد کند. بنابر این بعضی از پزشکان، درمان غیر جراحی را ترجیح میدهند که اگر به خوبی اجرا شود ، نتایج خوبی را به دنبال دارد.

در بیماران مسن، بیشتر درمان غیرجراحی ترجیح داده می شود. البته در صورتی که مدتی بیش از یک هفته از زمان آسیب گذشته باشد تقریبا امکان درمان غیرجراحی نخواهد بود. در افراد جوان و فعال درمان جراحی ارجح است ولی باید مواظب عفونت و بسته شدن زخم‌ بود.

درمان غیر جراحی:

در این روش مچ پای بیمار به مدت ۸ هفته با یک گچ یا اسپلینت بیحرکت میشود تا پارگی خودبخود جوش بخورد. در این موارد معمولا در چند هفته اول مچ پا طوری در اسپلینت یا گچ گذاشته میشود که کف پا به طرف پایین باشد. در این حالت تاندون آشیل تحت کشش کمی قرار داشته و دو سر پارگی به هم نزدیک میشوند.

در این روش معمولا در چند هفته اول بیمار باید با دو عصای زیر بغل راه رفته و پایش را زمین نگذارد.

در این روش درمان ممکن است از گچ بلند تا بالای ران استفاده شود و یا از گچ کوتاه زیر زانو معمولا در طول درمان چند مرتبه گچ عوض شده و در هر بار تعویض گچ ممکن است زاویه مچ پا تغییر کند.

درمان جراحی:

در این روش تاندون آشیل با استفاده از عمل جراحی ترمیم میشود. برای ترمیم آشیل ممکن است از پیوند تاندونی هم استفاده شود. بعد از جراحی مچ پا برای حدود ۷-۵ هفته با اسپلینت و گچ بیحرکت میشود. جراحی ممکن است به روش باز یا بسته انجام شود.                                                       

هر کدام از روش ها طرفدارانی دارد. مشکل روش غیر جراحی اینست که بعد از بهبودی بیمار، ممکن است پس از مدتی تاندون دوباره پاره شود. تاندون جوش خورده با روش غیر جراحی معمولا در محل پارگی قبلی ممکن است آنقدر قوی جوش نخورد که بتواند در مقابل نیروهای زیاد مقاومت کند. این مشکل در روش جراحی کمتر وجود دارد.

 

در عوض در روش جراحی احتمال مشکلات عمومی جراحی مانند عفونت محل عمل، کم شدن حس پوست در محل جراحی، احتمال ایجاد پوست اضافه در محل جراحی و احتمال لخته شدن خون در ساق و اینکه در هر صورت عمل جراحی باید انجام شود وجود دارد. به همین خاطر معمولا بیماران برای هر روش درمانی انتخاب میشوند. درمان افراد جوانتر و آنان که ورزش های پرتحرک انجام میدهند معمولا با استفاده از روش جراحی انجام میشود. در افراد مسن تر و آنان که کمتر فعال هستند میتوان از روش غیر جراحی استفاده کرد. در مواردی که درمان به عللی دیر شروع میشود هم بهتر است از روش جراحی استفاده کرد.

پیشگیری

گرم کردن و اجرای تمرینات کششی موثر است. باید از کفشهای مناسب برای تمرینات و مسابقات استفاده نمود . استفاده از وسیله مخصوصی به ارتفاع نیم تا یک سانتیمتر در پاشنه ، مفید خواهد بود.

(۰)(۰)

مطالب مشابه:

image_13950311844090.jpg

هوا خنک می شود

سالمین:کارشناس سازمان هواشناسی از کاهش دما در اغلب شهرهای کشور...

لیزیک چشم

لیزیک یا لازک کدام برای چشم بهتر است ؟

تفاوت عمل لیزیک چشم با لازک چیست؟ مزایا و معایب...

image_13950317993674.jpg

افزایش درآمد پزشکان با تنگ کردن عرصه بر بیماران

سالمین:پژوهشگر پژوهشکده مطالعات راهبردی و سیاست‌پژوهی درباره کمبود پزشک در...

نظر شما در رابطه با این مطلب چیست ؟